Jak sprawdzić sumę kontrolną SHA-256 pobranego pliku w przeglądarce

Suma kontrolna to krótki odcisk palca obliczony z zawartości pliku. Jeśli obliczysz skrót pobranego pliku i wynik zgadza się z wartością podaną przez wydawcę, plik jest bajt w bajt tym, który wydawca zahaszował. Wystarczy zmiana jednego bitu, a odcisk palca całkowicie się zmienia. Przeciągnij plik do generatora skrótów, wklej opublikowaną wartość, a narzędzie pokaże, który algorytm pasuje.

Co potwierdza suma kontrolna

Suma kontrolna wykrywa zmiany. Wychwytuje pobieranie, które urwało się w połowie, plik uszkodzony przez niestabilne połączenie lub wadliwy dysk oraz serwer lustrzany, który podaje inną wersję niż oryginał. Takie błędy zdarzają się często, a zgodny skrót je wyklucza.

Nie dowodzi jednak, że wydawca jest godny zaufania. Załóżmy, że atakujący może podmienić plik na stronie pobierania i jednocześnie zmienić skrót wyświetlany obok. Oba się zgadzają i sprawdzenie przechodzi. Suma kontrolna jest warta tyle, ile miejsce, z którego wzięto skrót. Sensowne sprawdzenie wymaga skrótu z innego kanału niż plik: podpisanego ogłoszenia wydania, pliku sum z podpisem GPG, zapisów menedżera pakietów albo strony wydawcy, wpisanej ręcznie. Skrót skopiowany z tego samego linku co plik niewiele daje przeciw zdeterminowanemu atakującemu.

Zgodny skrót nic też nie mówi o tym, co robi program. Potwierdza tylko, że masz plik, który wydawca zahaszował. To, czy ten plik jest bezpieczny, zależy od wydawcy, czyli od podpisu, reputacji źródła i kroków weryfikacji projektu, jeśli takie istnieją.

Gdzie wydawcy podają skróty

Najpierw spójrz w okolice przycisku pobierania. Wiele projektów wypisuje wartość SHA-256 na stronie pobierania. Większe projekty często publikują plik, zwykle o nazwie SHA256SUMS lub podobnej, z jedną linią na każdy plik, a czasem z plikiem podpisu obok. Niektóre platformy z oprogramowaniem przechowują skróty w swoich metadanych. Typowe miejsca to także README i informacje o wydaniu.

Zwróć uwagę na nazwę algorytmu. Linia z napisem SHA-256 wymaga skrótu SHA-256, czyli 64 znaków szesnastkowych. Wartość o długości 32 znaków to MD5, a 40 znaków to SHA-1. Narzędzie musi wiedzieć, który algorytm porównujesz, i ty też powinieneś to wiedzieć.

Porównaj skrót w czterech krokach

1. Pobierz plik raz, ze oficjalnej strony.
2. Otwórz generator skrótów, wybierz Plik i przeciągnij plik. Poczekaj, aż obliczenia się zakończą. Bardzo duże pliki mogą potrwać dłużej i przekroczyć to, co przeglądarka zmieści w pamięci.
3. Wklej opublikowany skrót w pole Oczekiwany skrót, opcjonalnie. Wielkość liter i spacje są ignorowane, więc wartość wielkimi literami skopiowana ze strony zadziała.
4. Sprawdź zgodność. Narzędzie pokazuje, który algorytm pasuje. Jeśli żaden nie pasuje, nie uruchamiaj pliku. Pobierz go ponownie. Jeśli druga kopia też nie przejdzie, opublikowana wartość i twój plik się różnią i powinieneś zapytać wydawcę, która jest poprawna.

Jeśli wolisz terminal, to samo sprawdzenie zajmuje jedno polecenie. W Linuksie uruchom sha256sum na pliku. W macOS shasum -a 256 działa tak samo. W Windows PowerShell polecenie Get-FileHash -Algorithm SHA256 ze ścieżką do pliku zwraca wartość. Wynik to ten sam ciąg szesnastkowy, który pokazuje narzędzie.

Skrót nie służy tylko do porównywania z opublikowaną wartością. Sprawdzenie uszkodzenia pliku korzysta z tej samej idei, by ocenić, czy plik jest uszkodzony, a duplikaty plików znajduje się w ten sam sposób, porównując skróty, by wyłapać identyczne kopie w folderze.

Obliczanie skrótu tekstu

Tryb tekstowy liczy skrót z tego, co wpiszesz lub wkleisz. Najpierw zamienia tekst na bajty UTF-8. Pole tekstowe zapisuje znaki nowej linii jako LF, więc wklejony tekst jest haszowany z końcami wierszy LF, niezależnie od systemu, z którego pochodzi. Plik zapisany w Windows zwykle kończy każdy wiersz parą CRLF, a jego bajty dają inny skrót. Dlatego gdy wydawca podaje skrót pliku, użyj trybu Plik i licz skrót z samego pliku. Jeśli chcesz zobaczyć dokładnie, gdzie różnią się dwie wersje, narzędzie do porównywania tekstu pokaże zmiany obok siebie.

Czemu MD5 i SHA-1 są słabe

Narzędzie oferuje MD5 i SHA-1, bo wiele starszych stron pobierania nadal je podaje. Do wykrywania uszkodzeń są w porządku. Przypadkowa zmiana bardzo rzadko da zgodną wartość MD5 lub SHA-1.

Przeciw atakującemu już nie. Kolizja to dwa różne dane wejściowe o tym samym skrócie. Kolizje MD5 da się dziś wytworzyć tanio, więc żadne zastosowanie bezpieczeństwa nie powinno opierać się na MD5. Kolizję SHA-1 publicznie zademonstrowano w 2017 roku, a przeglądarki i urzędy certyfikacji od tamtej pory wycofały SHA-1 z podpisów. Jeśli wydawca podaje tylko MD5 lub SHA-1, poproś o SHA-256 albo podpisany plik sum. Wszędzie tam, gdzie ktoś może celowo zmienić plik, używaj SHA-256 lub silniejszego algorytmu. Na dziś nie znana jest praktyczna metoda złamania SHA-256. Przewodnik po algorytmach wyjaśnia, który wybrać.

Szybkie odpowiedzi

Czy zgodny skrót oznacza, że plik jest bezpieczny? Oznacza, że plik jest tym, który został zahaszowany. Bezpieczeństwo zależy od tego, czy skrót pochodzi z zaufanego źródła.

Czy dwa różne pliki mogą mieć ten sam SHA-256? W praktyce nie. Na dziś nie znamy praktycznej metody znalezienia takiej pary.

Dlaczego mój skrót nie pasuje po skopiowaniu? Najpierw sprawdź algorytm. Potem poszukaj brakującego lub dodatkowego znaku albo obciętej kopii. Wielkość liter i spacje są ignorowane, więc to nie one są przyczyną.