Een SHA-256-checksum van een download controleren in je browser

Een checksum is een korte vingerafdruk die je uit de inhoud van een bestand berekent. Als je het gedownloade bestand hasht en het resultaat overeenkomt met de waarde die de uitgever vermeldt, is het bestand, byte voor byte, hetzelfde als het bestand dat zij hebben gehasht. Als er ook maar één bit verschilt, verandert de vingerafdruk volledig. Zet het bestand in de Hashgenerator, plak de gepubliceerde waarde erin, en de tool laat zien welk algoritme overeenkomt.

Wat een checksum bewijst

Een checksum signaleert wijzigingen. Hij vangt een download die halverwege stopte, een bestand dat beschadigd raakte door een wankele verbinding of een defecte schijf, en een mirror die een andere build aanbiedt dan het origineel. Die fouten komen vaak voor, en een overeenkomende hash sluit ze uit.

Het bewijst niet dat de uitgever betrouwbaar is. Stel dat een aanvaller het bestand op een downloadpagina kan vervangen en ook de hash ernaast kan aanpassen. Dan kloppen die twee met elkaar en slaagt de controle. Een checksum is zo betrouwbaar als de plek waar je de hash vandaan haalt. Voor een zinvolle controle moet de hash via een ander kanaal komen dan het bestand: een ondertekende releasemelding, een checksumbestand met een GPG-handtekening, de gegevens van een pakketbeheerder, of de site van de uitgever die je zelf intypt. Een hash die je van dezelfde link kopieert als het bestand, helpt weinig tegen een vastberaden aanvaller.

Een overeenkomende hash zegt ook niets over wat het programma doet. Hij bevestigt alleen dat je het bestand hebt dat de uitgever heeft gehasht. Of dat bestand veilig is, is een vraag over de uitgever. Het antwoord ligt in de handtekening, de reputatie van de bron en de eigen verificatiestappen van het project, als die er zijn.

Waar uitgevers hashes vermelden

Kijk eerst naast de downloadknop. Veel projecten tonen de SHA-256-waarde op de downloadpagina. Grotere projecten publiceren vaak een bestand, meestal SHA256SUMS of iets vergelijkbaars genoemd, met één regel per download, en soms een handtekeningbestand ernaast. Sommige softwareplatforms bewaren hashes in hun eigen metadata. Het README-bestand en de releasenotities zijn de andere gebruikelijke plekken.

Let ook op de naam van het algoritme. Een regel die SHA-256 vermeldt, heeft een SHA-256-hash nodig, die uit 64 hexadecimale tekens bestaat. Een waarde van 32 tekens is MD5, en 40 tekens is SHA-1. De tool moet weten welke je vergelijkt, en jij ook.

De hash vergelijken in vier stappen

1. Download het bestand één keer, van de officiële pagina.
2. Open de Hashgenerator, kies Bestand en zet het bestand erin. Wacht tot de berekening klaar is. Heel grote bestanden kunnen even duren en passen mogelijk niet in het geheugen van een browser.
3. Plak de gepubliceerde hash in Verwachte hash, optioneel. Hoofdletters en spaties worden genegeerd, dus een waarde in hoofdletters die je van een pagina kopieert, werkt ook.
4. Zoek naar de overeenkomst. De tool laat zien welk algoritme overeenkomt. Komt geen enkel algoritme overeen, start het bestand dan niet. Download het opnieuw. Als de tweede kopie ook mislukt, verschillen de gepubliceerde waarde en je bestand, en moet je de uitgever vragen welke klopt.

Werk je liever in een terminal, dan is dezelfde controle met één commando klaar. Op Linux voer je sha256sum uit op het bestand. Op macOS doet shasum -a 256 hetzelfde. In Windows PowerShell geeft Get-FileHash -Algorithm SHA256 met het bestandspad de waarde. De uitvoer is dezelfde hexadecimale reeks die de tool laat zien.

Een hash is niet alleen bedoeld om een gepubliceerde waarde te controleren. Bestandscorruptie controleren gebruikt hetzelfde idee om te melden of een bestand beschadigd is, en Dubbele bestanden zoeken werkt op dezelfde manier: door hashes te vergelijken om identieke kopieën in een map te vinden.

Getypte tekst hashen

De tekstmodus hasht wat je typt of plakt. De tekst wordt eerst omgezet naar UTF-8-bytes. Een tekstvak slaat regeleinden op als LF, dus geplakte tekst wordt gehasht met LF-regeleinden, ongeacht het systeem waar hij vandaan komt. Een bestand dat op Windows is opgeslagen, eindigt elke regel meestal met CRLF, en de bytes daarvan leveren een andere hash op. Als een uitgever de hash van een bestand geeft, gebruik dan dus de bestandsmodus en hash het bestand zelf. Wil je precies zien waar twee versies verschillen, dan toont Tekst vergelijken de wijzigingen naast elkaar.

Waarom MD5 en SHA-1 zwak zijn

De tool biedt MD5 en SHA-1 aan omdat veel oudere downloadpagina's ze nog steeds vermelden. Om beschadiging op te sporen zijn ze prima. Een toevallige wijziging levert vrijwel nooit toevallig een overeenkomende MD5- of SHA-1-waarde op.

Tegen een aanvaller zijn ze dat niet. Een collisie is twee verschillende invoeren met dezelfde hash. MD5-collisies zijn nu goedkoop te maken, dus geen beveiligingstoepassing mag op MD5 vertrouwen. Een SHA-1-collisie werd in 2017 openbaar aangetoond, en browsers en certificaatautoriteiten hebben SHA-1 sindsdien uitgefaseerd voor handtekeningen. Biedt een uitgever alleen MD5 of SHA-1 aan, vraag dan om SHA-256 of een ondertekend checksumbestand. Voor alles waarbij iemand het bestand bewust kan manipuleren, gebruik je SHA-256 of sterker. Op het moment van schrijven is er geen bekende praktische aanval die SHA-256 breekt. De algoritmegids legt uit welke je moet kiezen.

Snelle antwoorden

Betekent een overeenkomende hash dat het bestand veilig is? Het betekent dat het bestand hetzelfde is als het bestand dat gehasht is. Of het veilig is, hangt ervan af of de hash van een bron komt die je vertrouwt.

Kunnen twee verschillende bestanden dezelfde SHA-256 hebben? In de praktijk niet. Op het moment van schrijven is er geen bekende praktische methode om zo'n paar te vinden.

Waarom komt mijn hash niet overeen nadat ik hem heb gekopieerd? Controleer eerst het algoritme. Kijk daarna naar een ontbrekend of extra teken, of een afgekapte kopie. Hoofdletters en spaties worden genegeerd, dus die zijn niet de oorzaak.